GhanaLiggingDe republiek Ghana ligt aan de Golf van Guinea in West-Afrika, een paar graden noordelijk van de evenaar en midden op de 0-meridiaan. De kustlijn in het zuiden bedraagt zo’n 536 kilometer, van zuid naar noord leg je maximaal 670 kilometer af. Met zijn totaaloppervlak van 239 460 km2 is Ghana geen bijzonder groot land, in grootte vergelijkbaar met het Verenigd Koninkrijk. In het zuiden en midden is Ghana weelderig begroeid. Er zijn flinke stukken tropisch regenwoud en heel wat landbouwgebieden. Naar het noorden toe wordt het landschap meer open en savanne-achtig. Het is een relatief vlak land, maar in het oosten vind je enkele bergtoppen die tot 8- of 900 meter stijgen. Het landschap in het oosten wordt gedomineerd door het enorme Lake Volta, het grootste stuwmeer ter wereld. Het bevolkingsaantal zal de komende jaren snel naar de 20 miljoen toegroeien. KlimaatGhana heeft een tropisch klimaat met dagelijkse temperaturen tussen de 25º C en 35º C. In de soms dicht begroeide kuststroken kan het vochtig zijn, maar daar is altijd de zeewind die voor verfrissing zorgt. Naar het noorden toe, waar het landschap meer open is en de invloed van de Sahara zich laat voelen, wordt het droger en warmer. In het noorden is het regenseizoen van april tot oktober. In het zuiden van april tot juni en in september en oktober. In de praktijk betekent dit, dat om de één of twee dagen meestal tegen de avond een flinke plensbui van één of twee uur valt, waarna het leven weer zijn gang herneemt. In het droge seizoen, van december tot maart waait de harmattan wind vanuit de Sahara over het land. Hierdoor kan er een soort ‘zandmist’ in de lucht hangen. CultuurDe Ghanezen zijn op een aantal gebieden een zeer behoudend volk. Ze hechten zeer sterk aan hun oude Afrikaanse gebruiken en overtuigingen en hebben er ook veel voor over om die in stand te houden. De buitenstaander zal dit nergens sterker kunnen zien dan op een van de talloze festivals die zich, praktisch het gehele jaar door, wel ergens in het land afspelen. Het is altijd de moeite waard een dergelijk festival te bezoeken als de mogelijkheid zich voordoet, ook al is het moeilijk om een reis juist daarop in te richten, aangezien de data van de meeste festivals van jaar tot jaar flink kunnen wisselen. De Ashanti, die in het centrum van het land rondom hun hoofdstad Kumasi wonen, hebben het meest van hun gebruiken bewaard. Lange tijd waren zij in de regio de leidende natie en zij zijn nog steeds een trots en zelfbewust volk. In en rond Kumasi vindt men nog veel herinneringen aan hun gloriejaren in de 18e en begin 19e eeuw. De Engelsen hebben eind 19e eeuw enkele zware oorlogen moeten voeren om het Ashantirijk definitief onder Brits gezag te brengen. Ook in het moderne Ghana blijven de Ashanti de bevolkingsgroep die het meest dominant aanwezig is. Overal in Ghana tref je handwerk aan, of het nu weven, vlechten, pottenbakken, hout bewerken of leerlooien is. Wie er oog voor heeft zal met prachtige voorwerpen naar huis kunnen komen. Speciale aandacht mag men hebben voor de Kente en Adinkra stoffen. Kente bestaat uit zeer lange en smalle lappen kunstzinnig geweven stof die samen worden gevoegd tot een groter geheel. De aldus verkregen patronen hebben weer vaak een symbolische betekenis. Adinkra is stof die bestempeld is met symbolische motieven. Beide soorten stof worden gebruikt om zich bij speciale gelegenheden in te kleden. In en rond Kumasi zijn veel weverijen. Overal in Ghana zijn er dansgroepen te vinden. De traditionele lokale dansen worden in ere gehouden maar de Ghanezen slagen er ook in nieuwe dansen te ontwikkelen. Al dansend weet men verbazend veel tot uitdrukking te brengen, van serieuze tot zeer luchtige onderwerpen. Dit alles gaat dan natuurlijk onder begeleiding van percussie-muziek. In Ghana is men sowieso verzot op allerlei muziek. De meest originele is de moderne Ghanese dansmuziek, de zogenaamde “highlife”. Deze muziekstijl is met recht internationaal vermaard en wie een keer een goede highlife-groep aan het werk heeft gehoord en gezien met welk speels gemak ze het hele publiek aan het dansen krijgen, zal zich voor altijd gewonnen geven. Daarnaast is er ook heel wat gospelmuziek, geen wonder in een zo kerkelijk land als Ghana. Tenslotte is men er ook gek op reggae. Bob Marley’s erfenis wordt nog altijd uitgedragen door talloze coverbandjes. Rijk verledenGhana heeft een rijk verleden. Letterlijk en figuurlijk. In de achttiende eeuw bloeide hier de handel in goud, ivoor, peper en slaven. De forten van Cape Coast – destijds de hoofdstad van de ‘Goudkust’ – en Elmina met zijn ‘Nederlandse’ stad zijn de stille getuigen van die tijd. De Europeanen maakten een einde aan de macht van de Ashanti . Zij waren de opvolgers van het Rijk van Ghana waaraan het land zijn naam ontleent. Al heeft hij geen politieke macht meer, de ´Ashantehene´ (koning) spreekt nog steeds recht vanaf zijn gouden troon in het paleis in Kumasi. Ghana nuGhana verkeerde in de eerste jaren onder Nkrumah in euforie. Het was in 1957 het eerste land ten zuiden van de Sahara dat het koloniale juk afschudde. In de jaren erna volgden nog dertig landen. In Accra werd menig plan beraamd om de overige koloniale regeringen in Afrika omver te werpen. Nkrumah had immers gezegd dat de onafhankelijkheid van Ghana zinloos zou zijn als het niet verbonden was met de onafhankelijkheid van heel Afrika. Ghana en Nkrumah werden de belichaming van de onafhankelijkheid van het hele continent.
Nkrumah was een panafrikanist, een voorstander van een soort Verenigde Staten van Afrika. Daar was de tijd niet rijp voor, maar hij legde wel de basis voor internationale samenwerking in Afrika, waar later onder andere de Afrikaanse Unie uit voort is gekomen. In 1999 werd Nkrumah door de luisteraars van BBC world uitgeroepen tot meest invloedrijke Afrikaan van de twintigste eeuw, met ruime voorsprong op Nelson Mandela.Na alle moeilijkheden die onvermijdelijk bij het postkoloniale tijdperk komen kijken is Ghana vanaf begin jaren negentig weer op de goede weg. Sinds 1993 is er een stabiele democratie.
In 2001 gaf Rawlings de macht over aan de oppositie en onder president Kufuor, die sindsdien aan het roer staat, gaat het de laatste jaren ronduit goed. De mensenrechten worden gerespecteerd. Er is sprake van structurele economische groei. Bovendien is de schuldenlast kwijtgescholden. Ghana wordt door veel internationale organisaties als voorbeeld gesteld van een geslaagd concept en door deze aanbevelingen vloeit er veel buitenlands geld het land binnen. Voornamelijk van donoren, maar ook van commerciele investeerders die enig risico niet schuwen en van de grote groep Ghanezen die in het buitenland een bestaan heeft opgebouwd.
In 2007 was Ghana een halve eeuw onafhankelijk is. Op 6 maart werd in Accra flink feest gevierd. Een groot aantal staatshoofden uit Afrika en de rest van de wereld was aanwezig om het gouden jubileum bij te wonen.
|